Wędrówki ludów

Mojżesz, czyli w hebrajskim „ocalony” lub „wyjęty”, przyszedł na świat w chwili, gdy Faraon wydał zarządzenie, według którego miano wymordować żydowskie dzieci płci męskiej. Był synem Amrama i Jokebed, miał brata Arona i siostrę Miriam. Adoptowany przez niepłodną córkę faraona Merris, podobno miał  być następcą tronu w Egipcie. Datę urodzenia Mojżesza i czasy działalności są nieznane. Wikipedii historycy obliczyli to w ten sposób, że od wyjścia z Egiptu do czasów króla Salomona minęło 480 lat co by oznaczało XV wiek p.n.e. Nie o 100 lat później, za panowania Amenhotepa III ojca Echnatona. Ten Faraon miał kilka żon i umarł mu pierworodny syn w bardzo młodym wieku. Bieg wydarzeń z roku 1351 p.n.e. to prawdopodobna data wyjścia Izraelitów z ziemi Egipskiej. I ja chociaż miałbym tysiąc godzin spędzić przed czytaniem różnych opracowań, to dokładnie tę datę ustalę kiedyś w mojej książce.

Dla Mojżesza wszystko odbywało się pomyślnie do czasu, aż dowiedział się o swoim żydowskim pochodzeniu. Wtedy niestety zrezygnował z wszystkich przywilejów jakimi go obdarzono, wybrał Boga swojego, Boga swoich przodków. Wraz ze swoim bratem Aronem został przywódcą potomków Jakuba. Działo się źle z narodem Izraelskim, bardzo źle. Faraon ze względu na wzrastającą populację tego narodu postanowił ponownie wprowadzić zabijanie chłopców nowonarodzonych. Tylko dlaczego nie dziewczynek? Przecież to kobiety mają wpływ na większą liczbę urodzin. Nie, kobiety piękne żydówki były szykowane na nierząd dla Egipcjan. Nie zdzierżył tego Mojżesz. Rzucił klątwę na Egipcjan i ród Faraona. Zbieg niezwykłych okoliczności spowodował, że rzeka w dolnym Nilu podmyła ceglasty teren i przybrała kolor czerwony. Naniosła śmierdzącego mułu, gdzie raj miało wszelakie robactwo, żaby, skarabeusze, szarańcza,  karaluchy, owady, moskity i muchy. Wybuchła zaraza, która uśmierciła prawie wszystkie nowonarodzone dzieci. Żydowskie nie. Kobiety i mężczyźni na polecenie Mojżesza wstrzymywały się od stosunków seksualnych, by nie rodzić dzieci, które były zabijane(chłopcy). Mojżesz z Aronem postanowił: wychodzimy z Egiptu. Przygotowania do tego trwały długie miesiące. Lud liczny 40 tysięcy z czego 15 tysięcy mężczyzn gotowych do obrony, gotowych na wszystko. Mojżesz też umiał liczyć armię Faraona, ale policzył również, że na zebranie jej całej z najemnikami Faraon potrzebował będzie 15 dni i trzy dni logistyki wojennej, na przeprawę przez Nil. 18 dni przewagi to dużo, wolno posuwający się lud od rana do wieczora przejdzie dziennie 3,5 km/h x 12 godzin x 18, to niedużo, ale wystarczało aby bezpiecznie wyprowadzić swój lud z ziemi Egipskiej. Armia Faraona dwa razy szybciej maszeruję. Gdyby Mojżesz ruszył do ziemi Kanaan, to tam dopadłby go Faraon i zginęliby wszyscy, gdyż Izrael to lud pasterski, a nie wojowniczy. Mojżesz przemyślał to dobrze. Więc ruszył z całym ludem, bydłem na południe kraju, by po 15 dniach marszu brodem, tzn. płytkim Nilem przeprawić się na drugi brzeg i ruszyć na zachód w kierunku pustyni Sahary, zacierając ślady za sobą, szukał szczęścia w nieznanym. Tymczasem kapłani egipscy śmiertelnie wystraszeni klątwą Mojżesza, plagami, śmiercią wszelkiego bydła i liczną śmiercią nowonarodzonych dzieci postanowili udusić Faraona i tak uczynili. Władzę przejął jego syn Echnaton i piękna Nefretete. Za ten czyn zbrodniczy na jego ojcu, nowy władca mścił się na kapłanach Amona, wprowadzając henoteizm Boga Atona, jednowładcy na wzór Boga Jahwe.

Śmierć Faraona i przerażenie kapłanów egipskich, ta wieść dotarła do Mojżesza i do ludu Izraelskiego. Czuli się już bezpieczni. Więc spokojnie zawrócili i dotarli do Morza Czerwonego, idąc lewym brzegiem morza, dalej poprzez przesmyk sueski, po dwóch miesiącach tułaczki dotarli do ziemi Kanaan. Mojżesz dożył sędziwego wieku. Jest to możliwe że nawet dożył do 90 roku swojego życia. Prowadził aktywny, zdrowy tryb życia, bo był tego nauczony za młodu. Natomiast cudowne przejście przez Morze Czerwone? Bez komentarza.

O co mi serce boli, o to że Żydzi zrobili ze stratega wojennego, doskonałego taktyka, znawcę geografii i topografii wojennej, dowódcy wspaniałego, przywódcy duchowego, Patriarchy Mojżesza, zrobili z niego nienormalnego i niepoczytalnego człowieka, który z pustyni Arabskiej nie potrafi wyprowadzić narodu, a tylko błądzi w kółko przez 40 lat i w takie bzdury wierzą. To raz, a dwa na pustyni dłużej by nie przeżyli niż cztery miesiące, a nie 40 lat.

Czy Cielca ze złota wytopili na pustyni? Nie. Po pierwsze nie mieli złota, bo w Egipcie byli niewolnikami, po drugie na pustyni nie ma możliwości technologicznej przetopu złota, temperatura topnienia 1063 st. Celsjusza. Czym? Patykami i krzewami gorejącymi? Po trzecie; największym przestępstwem i grzechem pisarzy autorów Exodusu jest potworne kłamstwo: Ani jeden Izraelita nie zwątpił w Jahwe, Arona i Mojżesza. Powtarzam ani jeden Żyd nie zwątpił w Jahwe, tak samo w czasie Holokaust, też ani jeden Izraelita nie zwątpił w Jahwe.

Słowo do narodu Izraela: wy Żydzi godzinami siedzicie w synagogach i klepiecie pacierze w tych czarnych kapeluszach, nic nie robiąc cały dzień, a żony na was pracują. To mi rozkazał przekazać mój Pan król wielki Salomon, Bóg wcielony, że za wasze nieróbstwo z Wami odpowiednio się policzy. A tak mówiąc na boku, wy Żydzi macie takie układy na całym świecie, że bez problemu potraficie załatwić to, aby mężczyzna miał cztery żony, tak jak Jakub, no bo przecież po co ma na Was robić jedna żona, jak mogą pracować na was cztery żony, wy nieroby skończone.

– JPzM

Ad; Temat dokładniej rozwinę i uzupełnię o nieścisłości w mojej trzeciej książce, poświęconej historii Polski i Świata pt. „Błędy Historii”, „History errors”.

Copyright©copyright by JPzM – lipiec 2019